Publikacja ISO 19005-1:2005, lepiej znanego jako PDF/A-1, oznaczała przełomowy moment w ewolucji zachowania cyfrowych informacji. Jako archiwalny podzestaw formatu Portable Document Format, PDF/A-1 reprezentował coś więcej niż tylko specyfikację techniczną: stał się globalną gwarancją, że istotne dokumenty mogą pozostać dostępne, czytelne i godne zaufania przez kolejne stulecia.

Przed 2005 rokiem, cyfrowe archiwizowanie borykało się z problemem zależności od formatów zastrzeżonych, nietrwałych nośników i specyficznych dla oprogramowania przepływów pracy. PDF/A-1 zmienił to, definiując samodzielny, niezależny od urządzeń format oparty na PDF 1.4 firmy Adobe. Wymagając, aby wszystkie niezbędne zasoby, czcionki, profile kolorów, metadane i struktura były bezpośrednio osadzone w pliku, PDF/A wyeliminował zewnętrzne zależności i zapewnił długoterminową reprodukowalność. Dokument zgodny z PDF/A stworzony dzisiaj jest zaprojektowany tak, aby wyświetlać się identycznie za 20, 200, a nawet 2000 lat, niezależnie od przyszłych technologii.

Rządy, organy regulacyjne, biblioteki i przedsiębiorstwa na całym świecie szybko przyjęły format PDF/A-1 jako uniwersalny standard archiwizacyjny. Potrzeba posiadania niezawodnych narzędzi weryfikacyjnych doprowadziła do utworzenia w 2006 roku Centrum Kompetencji PDF/A, które przekształciło się w dzisiejsze Stowarzyszenie PDF. Od tego czasu standard wspiera zachowanie wszystkiego, od akt sądowych i rysunków inżynierskich po rękopisy kulturalne i dokumenty korporacyjne.

PDF/A-1 położył podwaliny pod kolejne ewolucje: PDF/A-2 w 2011 roku, PDF/A-3 w 2012 roku i PDF/A-4 w 2020 roku, każda z nich dostosowana do postępów w podstawowej specyfikacji PDF (ISO 32000) i zmieniających się wymagań przepływów pracy związanych z archiwizacją. Razem przedłużają znaczenie PDF/A, jednocześnie zachowując jego główną obietnicę: spójny, długoterminowy dostęp do treści cyfrowych.

W miarę jak Stowarzyszenie PDF obchodzi tę 20. rocznicę, organizacja podkreśla, że PDF/A pozostaje jednym z najbardziej trwałych, odpornych na przyszłość standardów w historii cyfrowej archiwizacji. I choć nikt z dzisiejszych czasów nie będzie świadkiem jego 200. rocznicy w 2225 roku, pewność co do długowieczności PDF/A pozostaje równie silna jak zawsze, zakorzeniona w trwałości i dalekowzroczności ustanowionej z PDF/A-1 w 2005 roku.